Nie jest za późno na miłość

miloscWiekowi, a dwudziestolatkowie
– to rodzaj wieku siedzący
nie w każdym człowieku
Przychodzi, jak mówi poeta
gdy porastają zesztywniałe kości
zielskiem młodości

Bo czy ważne są na przykład zęby
kiedy uczucie tli się w głębi?
Kiedy zaczadzi się, zaczuli
W sercowy wzorek
otuli koszulą
A z punktu widzenia
gimnastycznych skutków
figę pokaże Geriatrii
A nawet staruszkę
śpiewając jej 100 lat !
Najmniej
Przewiezie na wózku

Wiekowa zielona trawa
Ona trącała go kolanem pod stołem
On zerkał na nią z puchu iskierką
Aż chciała być ich kelnerką
rozbawiona młoda postać
Śmierć* patrzył na nich z czułością
ze wzrokiem poza zegarem
z zamkniętymi furtkami
na jego mostach

* Wolę anglosaski rodzaj Ostateczności
© Copyright by Andrzej St. Popielski

© Copyright by Andrzej Popielski. All rights reserved

Strona najlepiej prezentuje się przy rozdzielczościach: 1152×864 do 1360×768.

error: Protection is enabled